(Erick Benzi)

Il a le regard économe
Il a le verbe rare, ça me plaît
Il aime le chant des colombes et l'odeur du café
Et ces petites choses qu'on fait sans y penser

Hij heeft een zuinige blik
Hij heeft zelden het woord, dat bevalt me
Hij houdt van het gekoer van de duiven en de geur van koffie
En de kleine dingen die men doet zonder erover na te denken

C'est mon homme, mon drapeau
Mon homme, celui qu'il me faut
Je frissonne je prends l'eau
C'est mon homme, mon abri, mon lit, mon héros

Het is mijn man, mijn vlag
Mijn man, degene die ik nodig heb
Ik huiver, ik heb ergens een lek
Het is mijn man, mijn schuilplaats, mijn bed, mijn held

Il ne saurait pas comment briller
Ou comme un phare banal, oublié
Dans sa mer ordinaire
Il brise les vagues sans voir
Ces milliers de lumières
Qu'il m'offre sans le vouloir

Hij zal niet weten hoe te schitteren
Of als een allerdaagse vergeten vuurtoren
Op zijn alledaagse zee
Hij breekt de golven zonder te zien
Die duizenden lichtjes
Die hij mij ongewild biedt

C'est mon homme, mon drapeau
Mon homme, celui qu'il me faut
Je frissonne je prends l'eau
C'est mon homme, mon feu, mon repos

Het is mijn man, mijn vlag
Mijn man, degene die ik nodig heb
Ik huiver, ik heb ergens een lek
Het is mijn man, mijn vuur, mijn rust

C'est mon homme, mon ami
Qui pardonne, celui qu'on choisit
Je tâtonne, je faillis
C'est mon homme qui fait ce qu'il dit

Het is mijn man, mijn vriend
Die vergeeft, die men kiest 
Ik loop op de tast, ik faal
Het is mijn man die doet wat hij zegt

C'est mon homme je l'admire
Mon ozone, l'air que je respire
Mon opium, mon jour
Oh mon homme, mon toit, mon chemin, mon amour

Het is mijn man, ik bewonder hem
Mijn ozon, de lucht die ik inadem
Mijn opium, mijn dag
Oh, mijn man, mijn dak, mijn weg, mijn liefde