(Jean-Jacques Goldman)

Y'a pas de voiles aux volets de mes frères
Y'a pas d'opale autour de mes doigts
Ni cathédrale où cacher mes prières
Juste un peu d'or autour de ma voix

Er zijn geen zeilen aan de luiken van mijn broers
Er zijn geen opalen rond mijn vingers
Noch een kathedraal om mijn gebeden te verbergen
Enkel wat goud rondom mijn stem

Je vais les routes et je vais les frontières
Je sens, j'écoute, et j'apprends, je vois
Le temps s'égoutte au long des fuseaux horaires
Je prends, je donne, avais-je le choix?

Ik ga de wegen en ik ga de grenzen af
Ik voel, ik luister en ik leer, ik zie
De tijd verstrijkt zoals de tijdzones ineenvloeien
Ik neem, ik geef, had ik een keuze?

Tel est mon destin
Je vais mon chemin
Ainsi passent mes heures
Au rythme entêtant des battements de mon coeur

Dit is mijn lot
Ik ga mijn weg
Zo gaan mijn uren voorbij
Op het duizelingwekkende ritme van mijn hartslag

Des feux d'été je vole aux sombres hivers
Des pluies d'automne aux étés indiens
Terres gelées aux plus arides déserts
Je vais je viens, ce monde est le mien

Van de zomervuren vlieg ik naar donkere winters
De herfstregens in de Indiaanse zomers
Bevroren gronden in de dorre woestijnen
Ik ga, ik kom, de wereld is van mij

Je vis de notes et je vis de lumière
Je virevolte à vos cris, vos mains
La vie m'emporte au creux de tous ses mystères
Je vois dans vos yeux mes lendemains

Ik zag de noten en ik zag het licht
Ik duizel van jullie kreten, jullie handen
Het leven neemt me mee naar de kern van haar geheimen
In jullie ogen zie ik de dag van morgen

Tel est mon destin
Je vais mon chemin
Ainsi passent mes heures
Au rythme entêtant des battements de mon coeur

Dit is mijn lot
Ik ga mijn weg
Zo gaan mijn uren voorbij
Op het duizelingwekkende ritme van mijn hartslag

Je vais les routes et je vais les frontières
Je sens, j'écoute, et j'apprends, je vois
Le temps s'égoutte au long des fuseaux horaires
Je prends, je donne, avais-je le choix?

Ik ga de wegen en ik ga de grenzen af
Ik voel, ik luister en ik leer, ik zie
De tijd verstrijkt zoals de tijdzones ineenvloeien
Ik neem, ik geef, had ik een keuze?

Je prends le blues aux signaux des répondeurs
Je prends la peine aux aéroports
Je vis l'amour à des kilomètres ailleurs
Et le bonheur à mon téléphone

Ik word verdrietig van de geluiden van mijn antwoordapparaat
Ik krijg hartpijn van de vliegvelden
Ik zie de liefde vele kilometers hier vandaan
En het geluk bij mijn telefoon

Tel est mon destin
Je vais mon chemin
Ainsi passent mes heures
Au rythme entêtant des battements de mon coeur

Dit is mijn lot
Ik ga mijn weg
Zo gaan mijn uren voorbij
Op het duizelingwekkende ritme van mijn hartslag