(Jacques Veneruso)
Aux promesses éternelles
Aux jours de grand soleil
Aux instants d'or et de lumière
Aux silences des âmes
Aux non-dits qui s'enflamment
Aux feux complices des lunes claires
Op de eeuwigdurende beloften
Op de dagen vol zon
Op de momenten van goud en licht
Op de stilte van de ziel
Op de onuitgeproken woorden die ontvlammen
Op het vuur dat het licht van de heldere maan versterkt
Tant que l'eau s'endort aux yeux des reines
Comme au lit des rivières
Tant que nos mains se souviennent
Rien n'est vraiment fini
Les vents du large parfois ramènent
Le marin qui se perd
Tant que ta voix suit la mienne
Rien n'est vraiment fini
Vraiment
Zolang het water rust in de ogen van koninginnen
Zoals in de bedding van een rivier
Zolang onze handen zich elkaar herinneren
Is niets echt voorbij
De zeewinden brengen soms
De verdwaalde zeeman terug
Zolang jouw stem de mijne volgt
Is niets echt voorbij
Echt
Aux parfums irréels
Aux nuits d'ambre et de miel
Aux douces magies de la peau
A nos chemins de vie
A tout ce qui nous lie
A ce passé qui nous tient chaud
Op de onwerkelijke geuren
Op de nachten van amber en honing
Op de zachte magie van de huid
Op onze levenswegen
Op alles dat ons bindt
Op het verleden dat ons warm houdt
Tant que l'eau s'endort aux yeux des reines
Comme au lit des rivières
Tant que nos mains se souviennent
Rien n'est vraiment fini
Les vents du large parfois ramènent
Le marin qui se perd
Tant que ta voix suit la mienne
Rien n'est vraiment fini
Vraiment
Zolang het water rust in de ogen van koninginnen
Zoals in de bedding van een rivier
Zolang onze handen zich elkaar herinneren
Is niets echt voorbij
De zeewinden brengen soms
De verdwaalde zeeman terug
Zolang jouw stem de mijne volgt
Is niets echt voorbij
Echt
Si les vents du large te ramènent
Rien n'est vraiment fini
Als de zeewinden je terugbrengen
Is niets echt voorbij
Tant que l'eau s'endort aux yeux des reines
Comme au lit des rivières
Tant que nos mains se souviennent
Rien n'est vraiment fini
Les vents du large parfois ramènent
Le marin qui se perd
Tant que ta voix suit la mienne
Rien n'est vraiment fini
Vraiment
Zolang het water rust in de ogen van koninginnen
Zoals in de bedding van een rivier
Zolang onze handen zich elkaar herinneren
Is niets echt voorbij
De zeewinden brengen soms
De verdwaalde zeeman terug
Zolang jouw stem de mijne volgt
Is niets echt voorbij
Echt
Rien n'est vraiment fini
Niets is echt voorbij
