(Maxime Le Forestier)

Une petite fille abandonnée
Un oiseau blessé
Un été sans fleurs
Une petite fille aux grands malheurs
C’est moi quand je pleure
C’est moi quand je pleure

Een meisje dat in de steek is gelaten
Een gewonde vogel
Een zomer zonder bloemen
Een klein meisje met grote tegenspoed
Dat ben ik, als ik huil
Dat ben ik, als ik huil

Moi quand je pleure, c’est pour de bon
C’est pour un oui, c’est pour un non
Pour un souvenir incertain, un soupir
Souvent pour un rien

Als ik huil, is het echt
Om een ja, om een nee
Om een onzekere herinnering, een zucht
Vaak om niets

Moi quand je pleure, c’est sans arrêt
C’est comme un fleuve à consoler
De tout mon cœur
Moi quand je pleure
C’est vrai
Moi quand je pleure
Moi quand je pleure

Als ik huil, is het onophoudelijk
Als een rivier die getroost moet worden
Met mijn hele hart
Als ik huil
Is het echt
Als ik huil
Als ik huil

Ça part un peu n’importe quand
Comme un ouragan
Comme une peine de cœur
Ça peut durer pendant des heures
C’est moi quand je pleure
C’est moi quand je pleure

Het kan overal gebeuren
Als een orkaan
Als liefdesverdriet
Het kan uren duren
Dat ben ik, als ik huil
Dat ben ik, als ik huil

Moi quand je pleure, c’est à mourir
Quelquefois même, ça m’fait plaisir
Roulée en boule, agitée par la houle
Et les sanglots lourds

Als ik huil, is het of ik doodga
Soms doet het me zelfs goed
Opgerold tot een bolletje, geschud door de deining
En de hete tranen

Moi quand je pleure, c’est sans arrêt
C’est comme la mer et les marées
De tout mon cœur
Moi quand je pleure
C’est vrai

Als ik huil, is het onophoudelijk
Het is als de zee en het getij
Met mijn hele hart
Als ik huil
Dan is het echt

Moi quand je pleure
Moi quand je pleure
Moi quand je pleure
Moi quand je pleure

Als ik huil
Als ik huil
Als ik huil
Als ik huil

Moi, quand je pleure, c’est que pour moi
C’est ma cabane au fond des bois
Cachée du cash et des flèches et des flashs
Et des néons des villes

Als ik huil, is dat alleen voor mij
Het is mijn hutje in het bos
Verborgen van geld, pijlen en flitslicht
En de neonverlichting van de steden

Il suffirait que tu me touches
Avec tes mains, avec ta bouche
Que tu m’effleures
Promis je pleure
Plus jamais

Je hoeft me alleen maar aan te raken
Met je handen, met je mond
Me lichtjes aan te raken
Ik beloof dat ik
Nooit meer huil

Moi quand je pleure
Moi quand je pleure
Hé, tu vas me dire que j’exagère
Hé, que mes menaces ne te font pas peur
Hé, j’aime pas lancer mes larmes en l’air
Hé, dis moi je t’aime ou je repleure
Hé, dis moi je t’aime ou je repleure
Hé, dis moi je t’aime ou je repleure

Als ik huil
Als ik huil
Hé, je zult zeggen dat ik overdrijf
Hé, dat je niet bang bent voor mijn dreigementen
Hé, ik vergiet mijn tranen niet graag voor niets
Hé, zeg ‘ik hou van je’ of ik begin weer te huilen
Hé, zeg ‘ik hou van je’ of ik begin weer te huilen
Hé, zeg ‘ik hou van je’ of ik begin weer te huilen