Op 22 augustus 2008, aan de vooravond van het enorme gratis concert op de Plaines of Abraham ter ere van de 400^e verjaardag van de stad Québec, pinkte Céline een traantje weg toen ze van de Universiteit van Laval in Québec City een eredoctoraat kreeg uitgereikt. Céline mag zich vanaf deze avond "Dr. Dion" noemen.

De Ceremonie

Céline zong niet tijdens de ceremonie die in het Palais Montcalm op het universiteitsterrein werd gehouden, maar sprak vele malen haar oprechte dank uit voor de graad die ze ontving van de universiteit. Het was een hommage aan haar persoonlijke en professionele prestaties. Céline, gekleed in een zwarte toga met de universiteitskleuren geel en rood, vertelde aan de 800 genodigden die aanwezig waren bij de ceremonie dat het ‘een enorme eer was voor een klein meisje uit Charlemagne’. Maar Céline, die nooit de middelbare school afmaakte, merkte op dat naast de gewone school, de "school van het leven ook erg belangrijk is". Op de eerste rij van de zaal zaten de belangrijkste mensen in haar leven René, René-Charles en vele andere familieleden.

De Persconferentie

In een persconferentie na de ceremonie vertelde ze dat de les die ze René-Charles probeert mee te geven is dat hij altijd "alles moet geven wat hij in zich heeft". "Als er iets is wat mij begeleid heeft in het leven, dan was het de wens om het beter te doen en verder te gaan en het maximum te gebruiken van mijn mogelijkheden, mijn hoogste doelen bereiken, mijn grootste wensen en mijn grootste dromen vervullen" vertelde Celine. René zei tijdens de persconferentie dat een van de dingen waar ze het meest op hoopt is dat ze René-Charles na de tour een broertje of zusje kan geven.

Denis Briere, de rector van de universiteit, omschreef Céline als een voorbeeld van professionaliteit, vastberadenheid en menselijkheid. De burgemeester van Québec City, Regis Lebeaume, prees de zangeres en had vervolgens het genoegen om de eerste te zijn die Céline kon aanspreken als ‘Docteur Dion’. Terwijl Céline iedereen bedankte van haar familie tot haar fans, droeg ze haar graad op aan René, voor de rol die hij speelde in het succes van haar carrière. Ook bedankte ze in het bijzonder bij naam Luc Plamondon en Jean-Jacques Goldman die het ‘Frans uit Frankrijk’ bij haar introduceerden en die haar voorzagen van de prachtigste teksten.

Wat Céline nog meer kreeg

Céline kreeg ook een herinneringsmedaille van de organisatoren van “400 ans Québec” om haar te bedanken voor haar medewerking aan de festiviteiten. De minister voor het culturele erfgoed van Canada, Josee Verner, feliciteerde Céline later die dag in een officiële persverklaring: "Céline Dion is een burger van de wereld die Canada promoot waar ze ook maar gaat”. Daniel Petit, het parlementslid dat in naam van Josee Verner de ceremonie bijwoonde zei: "Céline Dion is een voorbeeld van talent, discipline, eenvoud en gulheid. Ze is een grote bron van inspiratie voor de mensen in Canada. Ze is een voorbeeld van succes en opmerkelijke vrijgevigheid".

Dit is de vierde ereonderscheiding die Céline voor haar carrière ontvangt. Eerder werd ze ridder in de orde van Québec, ridder in de orde van Canada en onlangs in Frankrijk, lid van het erelegioen.

​

Voor de 400e verjaardag van de stad Québec werden al jaren voorbereidingen getroffen. Het moest een feestelijke zomer worden met allerlei activiteiten, festivals en concerten. In 2007 werd bekend dat Céline, bijna vanzelfsprekend, een gratis concert zou geven op de historische Plaines D’Abraham, een groot park in Québec City.

Nadat Paul McCartney in juli 2008 al voor 200.000 mensen een groot concert gaf was het op 22 augustus 2008 de beurt aan Céline. Uiteindelijk bezochten 280.000 mensen haar concert, waarmee het één van Céline’s grootste en best bezochte concerten ooit is.

De inhoud van het concert was al bijna even uniek: Céline nodigde persoonlijk een dozijn Quebecse artiesten en groepen uit om samen met haar op te treden onder muzikale begeleiding van een groot orkest. Onder hen haar eigen broers en zussen (La Famille Dion), Mes Aieux, Dan Bigras, Jean-Pierre Ferland, Garou, Claude Dubois en Ginette Reno.

"Zo groot als de aarde is; haar hart wordt gevormd door de mensen die er wonen. Vanavond zal jullie hart kloppen als nooit tevoren!" Beloofde Celine aan het begin van de avond om vervolgens de show te openen met "Dans Un Autre Monde". In het midden van het podium, in geweldige vorm en met passie in haar ogen wist iedereen na de eerste tonen al dat het een geweldige avond zou worden. Als hommage aan het Franse erfgoed waren alle liedjes die avond Franstalig. De hoogtepunten van de avond waren met name de "Bastingue Medley" waarin Celine samen met al haar broers en zussen haar ouders Adhémar en Thérèse eerde. De Dions stonden voor het eerst in vele jaren weer gezamenlijk op het podium. 

Het tweede hoogtepunt was tevens het finale nummer "Un Peu Plus Haut" met Ginetto Reno en Jean-Pierre Ferland. Na een emotionele omhelzing met Ginette deed Céline een stapje terug en gaf ze het podium en het publiek over aan de Québecse mega-artieste, waarvan René Angélil, voor hij Céline tegenkwam, manager was. Céline nam begin jaren 80 als jong meisje Ginette Reno's plaats in als artieste onder leiding van René, die net was ontslagen door Ginette. Céline betekende een nieuw begin voor René's carrière als manager. Nooit eerder had Céline met Ginette gezongen. Op deze avond werd een pijnlijk verleden omgezet in een bijzonder en emotioneel heden toen beide vrouwen na ruim 25 jaar eindelijk samen op het podium verschenen.