(Nina Bouraoui)
Je me demande à quoi elle pense
Quand elle s’enferme dans ses silences
Si dans mes yeux elle voit ses yeux
Si son passé est plus heureux
Se souvient-elle des jours fragiles
De tous ces voyages immobiles
Combien de rêves, combien de doutes
Et combien de pièges sur sa route
Ik vraag me af waaraan ze denkt
Als ze zich in haar stiltes opsluit
Of ze in mijn ogen de hare ziet
Of haar verleden gelukkiger is
Herinnert ze zich de vergankelijke dagen
Van al deze onbeweeglijke reizen
Hoeveel dromen, hoeveel twijfels
En hoeveel hinderlagen op haar pad
Et même si je me perds la nuit
Les rôles sont inversés aujourd’hui
C’est le jeu de la vie
Je veille sur celle qui m’a tout appris
Et même si je me perds là-bas
Sous un soleil bien trop grand pour moi
C’est le jeu de ma vie
Je veille sur celle qui m’a tout appris
En zelfs als ik ’s nachts verdwaal
Zijn de rollen nu omgekeerd
Zo is het leven
Ik waak over degene die me alles heeft geleerd
En zelfs als ik daarginds verdwaal
Onder een zon die veel te groot voor me is
Zo is het leven
Ik waak over degene die me alles heeft geleerd
Je la regarde marcher de dos
Le rose de l’été sur sa peau
Je sais qu’elle suit dans la lumière
Le chemin tracé par mon père
Elle me croit loin, je suis si près
Le passé me hante, les regrets
Un avion, un hôtel, un adieu sur un quai
Souvent je pense à elle pour me trouver
Ik kijk hoe ze daar loopt
Het roze van de zomer op haar huid
Ik weet dat ze in het licht
De weg volgt die mijn vader heeft uitgetekend
Ze denkt dat ik ver weg ben, ik ben zo dichtbij
Het verleden achtervolgt me, het gemis
Een vliegtuig, een hotel, een afscheid op een perron
Ik denk vaak aan haar om mezelf terug te vinden
Et même si je me perds la nuit
Les rôles sont inversés aujourd’hui
C’est le jeu de la vie
Je veille sur celle qui m’a tout appris
Et même si je me perds là-bas
Sous un soleil bien trop grand pour moi
C’est le jeu de ma vie
Je veille sur celle qui m’a tout appris
En zelfs als ik ’s nachts verdwaal
Zijn de rollen nu omgekeerd
Zo is het leven
Ik waak over degene die me alles heeft geleerd
En zelfs als ik daarginds verdwaal
Onder een zon die veel te groot voor me is
Zo is het leven
Ik waak over degene die me alles heeft geleerd
Lancée vers l’océan dans le reflet du monde
Emportée par le vent, c’est mon enfance qui tombe
Onderweg naar de oceaan in de weerspiegeling van de wereld
Gedragen door de wind, daar verdwijnt mijn kindertijd
Et même si je me perds la nuit
Les rôles sont inversés aujourd’hui
C’est le jeu de la vie
Je veille sur celle qui m’a tout appris
Et même si je me perds là-bas
Sous un soleil bien trop grand pour moi
C’est le jeu de ma vie
Je veille sur celle qui m’a tout appris
C’est le jeu de ma vie,
C’est le jeu de ma vie
Je veille sur celle qui m’a tout appris
En zelfs als ik ’s nachts verdwaal
Zijn de rollen nu omgekeerd
Zo is het leven
Ik waak over degene die me alles heeft geleerd
En zelfs als ik daarginds verdwaal
Onder een zon die veel te groot voor me is
Zo is het leven
Ik waak over degene die me alles heeft geleerd
Zo is mijn leven
Zo is mijn leven
Ik waak over degene die me alles heeft geleerd
