AUSTRALIË & NIEUW-ZEELAND

EUROPA

AZIË

BEELD & GELUID

SETLIST

• Céline heeft "It's All Coming Back To Me Now" niet gezongen in één of allebei de concerten in Gent.
• "Falling into You", "Fly", en "Where Does My Heart Beat Now" zijn van de setlist gehaald in maart 1997
• To Love You More was het laatste nummer tijdens de concerten in Azië.
• Tijdens de 2e concertreeks in Europa is "(You Make Me Feel Like) A Natural Woman" uit de setlist
  
  gehaald en vervangen door "Call The Man".
• "Because You Loved Me" was het laatste nummer tijdens de 2e concertreeks in Europa.
• Céline heeft "Quand On N'a Que L'amour" gezongen in Augustus 1996 in Las Vegas.
• Céline heeft "Les Derniers Seront Les Premiers" gezongen tijdens het concert in de Ahoy op
  
  18 oktober 1996.

Op 12 maart 1996 werd Céline's vierde Engelstalige album officieel uitgebracht en al gauw waren er miljoenen exemplaren verkocht. Céline scoorde hit na hit met nummers als 'Because You Loved Me' , 'It's All Coming Back To Me Now' en ' All By Myself'

De "Falling Into You" - tour begon in maart 1996 in Australië en zou uiteindelijk eindigen in juni 1997 in Zürich.

"Céline werd in een ziekenhuis opgenomen ter observatie en kreeg medicatie en rust voorgeschreven."

René belde Francine Chaloult op 19 juli 1996 vanuit Atlanta . René was opgewonden en zenuwachtig tegelijk. Dit was de avond waarop ze, hij en Céline, de top zouden bereiken. Hij wist dat ze vanaf nu alles zelf moesten doen, er waren geen wegenkaarten meer, geen mensen meer om op terug te vallen. Zo ver was nog nooit iemand gekomen. Céline zou die avond zingen tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen van 1996 in Atlanta. 4 Miljard mensen zouden kijken, meer dan de helft van het menselijk ras. Het was een enorme uitdaging, voor Céline en voor René. "Niets lijkt haar angst in te boezemen." Zei René tegen Francine. "Of ze heeft geen idee waar ze mee bezig is." Maar hij wist dat ze diep in haar hart doodsbang was. Hij had het voor een fractie van een seconde in haar ogen gezien, in haar nerveuze lachje, in de kleine bewegingen van haar handen, in haar tics, maar hij moest zijn eigen emoties onder controle zien te krijgen, voor haar. Die middag had ze voor 85.000 mensen geoefend met het enorme koor dat haar zou begeleiden terwijl ze 'The Power Of The Dream' zong. Na het oefenen belde ze haar moeder, die alles deed om te verbergen hoe bezorgd ze was. Ze zou naar haar dochter kijken vanuit haar huis in Sainte-Anne-Des-Lacs. Die avond zong ze 'The Power Of The Dream' , geschreven door David Foster, zijn vrouw Linda Thompson en Babyface, foutloos terwijl ze begeleid werd door David Foster op de piano.

In juli werd Québec getroffen door de grootste overstromingen ooit. Op 23 augustus 1996 zong Céline Jacques Brel's 'Quand On N'a Que L'Amour' live via satelliet vanuit Las Vegas tijdens een door Radio-Canada Television georganiseerd benefietgala. Alle opbrengsten zouden gaan naar de mensen die dakloos waren geworden.

Vanaf enkele dagen voor die 23e had Céline constant met een naar gevoel in haar maag rondgelopen. Ze moest nog drie concerten voor de Amerikaanse tour was afgelopen, maar op 29 augustus 1996, de dag dat ze in San Fransisco zou moeten zingen, werd ze wakker met een hevige pijn onder haar borstbeen. Suzanne vond haar hevig misselijk, duizelig en met hoge koorts. In overleg met René besloot ze de laatste drie concerten uit te stellen. Céline werd in een ziekenhuis opgenomen ter observatie en kreeg medicatie en rust voorgeschreven. Pas op 21 oktober 1996 tijdens de Europese tour, op weg van Hamburg naar Amsterdam in haar Learjet besefte ze dat de pijn was verdwenen.

René besefte dat Céline toe was aan een jaar pauze, en ook Céline zag een sabbatical wel zitten, maar ze zaten op een sneltrein en voorlopig zou het onmogelijk zijn om daar vanaf te springen.

In de herfst van 1996 ontmoette Céline en René, Suzie Sponder , de vertegenwoordigster van Sony Latijns Amerika. Samen stelden ze een plan op om ook daar de markt te gaan veroveren. Voor die gelegenheid nam Céline een Spaanstalige versie van 'All By Myself' op, ' Sola Otra Vez' .

Begin januari 1995 belde Paul Burger Céline en René met het nieuws dat ' Think Twice' het ontzettend goed deed in Engeland. De producers van Top Of The Pops verwachtten dat de single binnenkort de nummer 1 positie zou bereiken en ze wilden Céline in het programma. Paul Burger was dolgelukkig.

Dit zou de doorbraak voor Céline betekenen in Engeland, maar René was niet zo blij. Céline en hij zouden een maand niets doen; ze waren op huwelijksreis, en ze hadden zichzelf beloofd dat ze die door niets of niemand zouden laten onderbreken. René bleef weigeren en hing op. Even later voelden René en Céline zich toch schuldig en belden Paul terug met het nieuws dat ze toch hadden besloten naar Londen te vliegen voor de opnames. Een week later stond 'Think Twice' op nummer één in alle hitparades. Céline verkocht alleen in Engeland meer dan 1 miljoen singles.

"Céline was bang. Ze wist dat ze het niet meer dan twee keer achter elkaar zou kunnen proberen."

Op 28 maart 1995 werd Céline's nieuwe Franstalige album D'Eux , haar eerste samenwerking met schrijver/producer Jean-Jacques Goldman officieel uitgebracht in studio 42 van Radio Canada . Binnen enkele weken was D'Eux het best verkochte album in Quebec ooit, en had ze het verkooprecord van Ginette Reno dat stamde uit 1981 gebroken.

In 1995 kreeg René een aanbieding van Phil Spector , een zeer bekende producer in de muziekwereld. Hij was degene die onder andere 'River Deep, Mountain High' produceerde voor Ike en Tina Turner . Phil Spector vertelde dat hij speciaal voor Céline enkele liedjes had geschreven. René was in de wolken, Spector was een levende legende; hij had voor de allergrootste artiesten geschreven. Maar al gauw werd René door verschillende mensen gewaarschuwd. Spector zou onmogelijk zijn om mee te werken, hij wilde alles op zijn manier, wilde alle krediet en luisterde naar niemand. Al gauw kwamen Céline en René erachter dat Phil Spector meer egoïstisch was dan ze ooit hadden kunnen vermoeden. Ze namen vier geweldige liedjes op maar daarna werd de spanning ondraaglijk. Op een avond liet Spector Céline uren en uren wachten terwijl Céline de volgende dag weer fris moest zijn om een videoclip op te nemen. Dave Platel had genoeg moed om Spector te vragen wanneer de muziek voor de andere nummers klaar zou zijn, zodat Céline verder kon, waarop Spector tegen Dave zei dat hij maar even een blokje om moest gaan met zijn bodyguard. De bodyguard bedreigde Dave op zijn beurt met de woorden 'Ik heb zin om je te verpulveren'. Toen Céline en René dat hoorden keken ze elkaar aan en ze dachten precies hetzelfde. Céline en Dave gingen naar buiten en bleven op de parkeerplaats wachten op René. René vertelde Spector dat het over en uit was. Hij zei dat Céline weg was en niet meer terug zou komen. Spector bood zijn verontschuldigingen aan maar René knipperde niet eens met zijn ogen en zei dat hij niet toestond dat iemand zijn vrienden zo behandelde en zei dat Céline nooit meer een voet in zijn studio zou zetten.

Zo begon, weliswaar met een valse start, het avontuur van Céline's vierde Engelstalige album 'Falling Into You' . In de lente namen ze al enkele van de nummers op die René, Céline, Vito Luprano en John Doelp van Sony New York, hadden uitgekozen.

In juli gingen Céline en René samen met Pierre en Coco Lacroix naar Fiji om bij te komen van alle drukte, vooral vanwege het gedoe rondom Spector.

Op 6 augustus 1995 ontmoette Céline voor de eerste keer haar nieuwe bandleden: Rachelle Jeanty (achtergrondzangeres), Dominique Messier (drums) en Marc Langis (basgitaar) tijdens een oefensessie van een paar uur in Los Angeles in de Record Plant Studio . Meer tijd had Céline niet kunnen missen omdat ze dezelfde week ' All By Myself' zou opnemen met David Foster . Ook de andere bandleden Paul Picard (percussie), André Coutu (gitaar), Yves Frulla (keybord) en natuurlijk Mégo waren ook aanwezig. Omdat Céline zo weinig tijd had, hadden de bandleden alleen maar zonder Céline kunnen oefenen; maar toen ze het resultaat hoorden klonk het als een klok. René en David waren in de wolken en vroegen de bandleden of zij met Céline 'All By Myself' wilden opnemen. De dag ervoor had David Céline verteld dat hij de muziek van het laatste stuk iets had veranderd. Ze zou hoger moeten zingen dan ooit en op een gegeven moment een hoge 'D' moeten zingen, die ze enkele maten zou moeten aanhouden. Céline was bang. Ze wist dat ze het niet meer dan twee keer achter elkaar zou kunnen proberen. "Maak je geen zorgen als het niet lukt," zei Foster "dan vinden we wel een andere manier, ik heb andere arrangementen klaarliggen als het moet." Céline was beledigd.

Op de dag van de opname hadden Céline en René ruzie gehad, en René had besloten niet met haar mee te gaan naar de studio. Alleen arriveerde Céline in de studio. Daar vond ze Foster, koud en in zichzelf gekeerd. Terwijl de technici alles in orde maakten ijsbeerde Céline nerveus heen en weer. Toen kwam David naar haar toe en zei: "Als je die noot niet kan halen, maak je geenn zorgen. Whitney Houston zit vandaag in de studio hiernaast, we kunnen altijd haar nog vragen. Ik weet dat ze die hoge 'D' kan halen en zolang kan aanhouden als ze wil." Céline zei geen woord en liep naar de microfoon en zong 'All By Myself' met al haar kracht, ziel, passie en kwaadheid. En op het moment dat de tijd kwam om de hoge 'D' te zingen gaf ze alles wat haar stem te bieden had. Het deed zeer maar ze hield de noot aan, lang en zuiver. Toen ze weer terug was op aarde zag ze haar bandleden achter het glas uit hun dak gaan. Zonder een woord tegen Foster te zeggen verliet ze de studio. Paul en Yves volgden haar naar buiten naar de parkeerplaats en daar barstten ze in lachen uit. Céline dacht aan René. Ze probeerde erachter te komen waarom ze zo in woede was uitgebarsten, maar ze kon geen reden bedenken. Toen ze in de limousine klom wist ze dat Foster al lang met René aan de telefoon hing. Ze wist wat ze zouden zeggen. "We hebben het gemaakt." zou Foster zeggen "Goed dat je er niet was. Ze was boos op iedereen. Niemand, geen zangeres in de hele wereld kan die hoge 'D' zo lang aanhouden als zij". Toen Céline in het hotel arriveerde stond René te wachten in de lobby. Céline wierp zichzelf in zijn armen.

In de herfst begon Céline haar D'eux tour in Europa. Op 24 en 25 oktober zouden opnames worden gemaakt voor Céline's nieuwe live album en video 'Live À Paris' , maar op de avond van de 24e verloor Céline haar stem. Op de 25e stond ze er weer en ze gaf haar allerbeste concert van de hele tour.