|
 Zaterdag 23 oktober begon voor René en zijn zoon René-Charles als een normale dag. René-Charles keek uit naar het spelen van zijn honkbalwedstrijd en zijn vader zou hem brengen. René heeft nog nooit een wedstrijd van zijn zoon gemist. Céline was in het ziekenhuis en had bedrust en zou over ongeveer een week bevallen. Maar niets was minder waar, die ochtend belde Céline, René in uiterste opwinding op: "Het gaat gebeuren vandaag!". Ze vroeg René of hij zo snel mogelijk naar het ziekenhuis wilde komen. Dus in plaats van dat hij naar zijn zoon ging kijken tijdens zijn honkbalwedstrijd, zou hij de geboorte zien van zijn tweeling. Dit was maar een paar dagen nadat Céline vanuit haar ziekenhuisbed al een ander exclusief interview gaf aan Hello! Magazine. Op zondag belde een trotste René om het emotionele verhaal rond de bevalling te vertellen.
René, gefeliciteerd met de geboorte van jullie nieuwe baby’s. Wij zijn zo blij voor jou en Céline. Hoe gaat het met iedereen?
Het gaat nu goed met iedereen. Ik zal je vertellen wat er gebeurd is. Gisteren stond ik op het punt mijn zoon naar honkbal te brengen toen Céline belde. Ze klonk een beetje paniekerig. Ze zei "Ik denk dat je beter kunt komen, het gaat gebeuren!". Op hetzelfde ogenblik belde de dokter op de andere lijn die vertelde dat ik gelijk moest komen. Gelukkig waren Céline’s moeder en drie van haar zussen bij ons zodat één van haar zussen, René –Charles naar honkbal kon brengen. Ik vertrok met haar andere zus en haar moeder naar het ziekenhuis.
Je wilde er natuurlijk erg graag heen...
We gingen erg snel over de snelweg naar het ziekenhuis, het is een ritje van 45 minuten, we waren net op tijd. Toen we er waren, kregen we gelijk zo een groen jasje aan en gingen we de operatiekamer in met Céline. Om 11 over 11 kwam de eerste naar buiten via een keizersnede.
Hoe voelde je, je?
Het was erg emotioneel natuurlijk. Toen we hem (Nelson red.) hoorde huilen en de andere (Eddy red.) binnen een minuut er ook uit kwam. Je weet hoe het is, je wilt ze horen huilen om te weten of alles goed is. Wij huilden ook. Ondanks dat we niet met elkaar praatten, dachten we allebei aan de tijd die er overheen was gegaan om zo ver te komen.
Heb jij de navelstreng doorgeknipt net als bij René-Charles?
Ik heb ze allebei doorgeknipt!
Hoeveel wogen ze?
Eén baby was 2550 gram, de ander was 2380 gram. Ze worden nu verzorgd in couveuses, daar moeten ze ongeveer 3 à 4 dagen blijven.
Hoe voelde Céline zich voor en na de bevalling?
Ze was geweldig. Maar toen ze terug ging naar haar kamer had ze veel pijn. Ze hebben haar een verdoving gegeven. Een paar uur later werd ze wakken en toen wilde ze de baby’s zien. We gingen samen naar de baby’s kijken en ze was zo blij ze te zien. Terug op haar kamer kreeg ze een slaapmiddel om weer te kunnen slapen, omdat ze weer veel pijn had. Ik ben nu weer onderweg naar het ziekenhuis.
Wanneer heeft René-Charles zijn kleine broertjes gezien?
Na zijn wedstrijd is hij gelijk naar het ziekenhuis gekomen. Hij was zo blij om ze te zien. Hij zei: "Eén lijkt op papa, de andere op mama". Ik weet niet of dat zo is, ze zijn niet identiek, maar lijken wel erg op elkaar.
Wie waren er allemaal bij de geboorte?
Haar moeder was erbij en haar zuster Linda, die alles gefilmd heeft.
Die zijn alleen voor de ogen van de familie bedoeld, neem ik aan?
René lachend "Juist"
Heb je de baby’s al een naam gegeven?
Nog niet, op dit moment is het nog baby A en baby B (Inmiddels heeft de tweeling een naam: Nelson en Eddy! red.)
Was je verrast hoe snel de baby’s kwamen?
We dachten dat het nog wat langer zou duren. Normaal is het 37 weken met tweelingen. Ze was uitgerekend op 8 november dus is het met 35 weken wat aan de vroege kant, maar gisteren begonnen de weeën, dus wilden ze eruit.
René-Charles was ook iets te vroeg geboren?
Ja René-Charles kwam drie weken te vroeg. Hij was uitgerekend op 14 februari en kwam op 25 januari. Dat ging ook heel snel. We waren toen thuis en Céline voelde iets en de dokter zei, kom naar het ziekenhuis en toen beviel ze.
Céline moet er naar uit kijken om haar figuur terug te krijgen?
René Lachend "Haar buik is alweer een beetje gekrompen"
Was Céline ongerust over hoe haar lichaam misschien zou veranderen na het dragen van een tweeling?
Helemaal niet. Het is juist zo dat ze dit altijd gewild heeft. Voor de special die op TVA wordt uitgezonden komende donderdag hebben ze beelden gevonden uit 1998 waarin Céline verteld dat ze er van droomde om een tweeling te krijgen en om ongeveer 20 kilo aan te komen en een grote buik te krijgen. En zo is het precies gegaan. Ze kon zich niet meer herinneren dat ze dat had gezegd en was stomverbaasd toen ze het terug zag.
Wie helpt jullie bij het verzorgen van de tweeling?
Linda, Céline's zus, helpt ons, ze was er ook met de geboorte van René-Charles. Ze woont samen met haar man Alain, 10 minuten van ons vandaan. Ze is er elke dag en helpt ons.
Heeft Linda zelf kinderen?
Nee, ze houdt veel van kinderen, maar helaas kan ze, ze zelf niet krijgen. Maar kinderen houden van haar, als er een kind in de buurt is trekken ze altijd naar Linda.
Dus ze is René-Charles zijn favoriete tante?
Ze is ook zijn peettante.
Zal ze ook de peettante zijn van de tweeling?
Dat hebben we nog niet besloten.
Céline heeft ook een tweeling als broer en zus?
Ja, Céline is de jongste en zes jaar voor dat zij geboren werd er een tweeling geboren: Paul en Pauline. Tot aan de tweeling heeft Céline’s moeder elke bevalling thuis gedaan. Ze belde de dokter en zei: "Het is tijd" en de dokter zei dan: "Ik wist niet eens dat je zwanger was". Vandaag de dag heb je echo’s, ze kunnen zelfs vertellen hoeveel de baby’s wegen. Op een dag vertelde Céline aan haar moeder hoeveel de baby’s wogen toen begon haar moeder te lachen "Ik kan dit niet geloven, elk kind dat ik had was gezond en ik had amper medische hulp".
Heeft ze Céline al advies gegeven over hoe ze de tweeling moet opvoeden?
Nog niet, maar ik weet zeker dat ze genoeg advies zal geven. Ze is een expert in het opvoeden van kinderen.
Jullie hebben een geweldig verhaal, dat veel mensen raakt, maar doet die aandacht überhaupt iets met jullie?
We zijn gewend aan aandacht het is normaal. Het is goed te zien dat mensen van Céline houden en blij voor haar zijn. Maar in ons huis hebben we geen prijzen staan en ze heeft er meer dan 1000. Het is een familiehuis. We proberen niet aan showbusiness te denken. We luisteren nooit naar haar muziek in huis, alleen in de auto luisteren we muziek.
Zal ze zingen voor de baby’s?
Ik weet zeker dat ze zal zingen.
Hoe gaat René-Charles er mee om, dat hij zo in de belangstelling staat?
Hij is er niet 100% ok mee, maar nu hij op school zit is het meest belangrijke dat hij een normaal kind kan zijn. De leraren zijn onder de indruk dat hij nooit opschept over zijn moeder en is heel genereus naar anderen kinderen toe. Hij is een heel lief kind. Ik weet dat ik zijn vader ben en dat ik dat altijd zal zeggen, maar ik ben echt trots op hem. Hij voelt zich nu niet buitengesloten nu hij een grote broer is.
René, je hebt zes kinderen, drie daarvan zijn volwassen. Voel je, je weleens verdrietig op je 68e om een oudere vader te zijn?
Natuurlijk, maar ik probeer niet te denken aan de verdrietige kant. Wat belangrijk is om mijn ervaringen over te brengen en van ze te houden. Net zoveel als ik van RC en mijn anderen kinderen hou.
|
