|
(Jean-Jacques Goldman)
Je rêve son visage, je décline son corps
Et puis je l'imagine habitant mon décor
J'aurais tant à lui dire si j'avais su parler
Comment lui faire lire au fond de mes pensées?
Mais comment font ces autres à qui tout réussit?
Qu'on me dise mes fautes, mes chimères aussi
Moi j'offrirais mon âme, mon coeur et tout mon temps
Mais j'ai beau tout donner, tout n'est pas suffisant
S'il suffisait qu'on s'aime, s'il suffisait d'aimer
Si l'on changeait les choses un peu, rien qu'en aimant donner
S'il suffisait qu'on s'aime, s'il suffisait d'aimer
Je ferais de ce monde un rêve, une éternité
J'ai du sang dans mes songes, un pétale séché
Quand des larmes me rongent que d'autres ont versées
La vie n'est pas étanche, mon île est sous le vent
Les portes laissent entrer les cris même en fermant
Dans un jardin l'enfant, sur un balcon des fleurs
Ma vie paisible où j'entends battre tous les coeurs
Quand les nuages foncent, présages des malheurs
Quelles armes répondent aux pays de nos peurs?
S'il suffisait qu'on s'aime, s'il suffisait d'aimer
Si l'on changeait les choses un peu, rien qu'en aimant donner
S'il suffisait qu'on s'aime, s'il suffisait d'aimer
Je ferais de ce monde un rêve, une éternité
S'il suffisait qu'on s'aime, s'il suffisait d'aimer
Si l'on pouvait changer les choses et tout recommencer
S'il suffisait qu'on s'aime, s'il suffisait d'aimer
Nous ferions de ce rêve un monde
S'il suffisait d'aimer
Ik droom van zijn gezicht, daal zijn lichaam af
En dan beeld ik het me in, wonend in mijn fantasie
Ik zou hem zoveel te zeggen hebben, als ik maar wist hoe ik moest praten
Hoe kan ik hem mijn diepste gedachten laten lezen?
Maar hoe doen de anderen dat, bij hen waar alles slaagt?
Men toont me mijn fouten en ook al mijn hersenschimmen
Ik, ik bied mijn ziel, mijn hart en al mijn tijd
Maar al geef ik alles, dan nog is het niet genoeg
Als het genoeg was dat men van elkaar houdt, als liefde voldoende was
Als men de dingen een beetje kon veranderen alleen door lief te hebben
Als het genoeg was dat men van elkaar houdt, als liefde voldoende was
Dan zou ik van deze wereld een droom maken, een eeuwigheid
Ik zie het bloed in mijn dromen, als een verdort bloemblaadje
Wanneer tranen me aanraken die anderen vergoten hebben
Het leven is niet waterdicht, mijn eiland is blootgesteld aan de wind
De deuren laten kreten binnen, zelfs als ze gesloten zijn
In een kindertuin, op een balkon vol bloemen
Mijn leven is vredig, daar waar ik alle harten kan horen slaan
Wanneer de wolken donker worden en onheil voorspellen
Welke wapens antwoorden dan op de bron van onze angsten?
Als het genoeg was dat men van elkaar houdt, als liefde voldoende was
Als men de dingen een beetje kon veranderen alleen door lief te hebben
Als het genoeg was dat men van elkaar houdt, als liefde voldoende was
Dan zou ik van deze wereld een droom maken, een eeuwigheid
Als het genoeg was dat men van elkaar houdt, als liefde voldoende was
Als men de dingen een beetje kon veranderen en alles opnieuw kon beginnen
Als het genoeg was dat men van elkaar houdt, als liefde voldoende was
Dan zou ik van deze droom een wereld maken
Als liefde voldoende was
|
