We veranderen niet
We trekken slechts pakken  van anderen aan
We veranderen niet
Een jas verbergt slechts een van wat we zien
We groeien niet
We duwen een beetje , heel precies
De tijden van een droom, een kleine droom
We kunnen hem raken met de vinger

Maar we vergeten niet
Het kind dat blijft, bijna bloot
De momenten van onschuld
Wanner we het niet wisten

We veranderen niet
We nemen houdingen en gevechtsstanden aan
We veranderen niet
We geven onszelf de kans, en denken
Dat we keuzes maken
Maar als je daar schraapt,
Dicht bij de verschijning trilt
Een kleintje die op ons lijkt
We weten heel goed dat ie er is
We horen haar soms,
haar onbeschaamde dreun
Die halstarrig vasthoudt en die herhaald
Mij, niet verlaat

We vergeten nooit
We hebben altijd een beweging
Die verraad wie we zijn
Een prins, een knecht
Onder de kroon een blik
Een arogante, een karaktertrek
Van een prins of een knecht
Ik weet dat zodanig
Ik heb de  beelden
En dromen die ik had gekopiërd
Al die duizende dromen
Een klein mager meisje
Loopt onrustig in Charlemange
En praat zacht tegen mij

We veranderen niet
We trekken slechts pakken van anderen aan, en zie daar
We veranderen niet
We verbergen slechts een moment van onszelf

Een klein meisje
Onaantrekkelijk en eenzaam
loopt en droomt in de sneeuw
de kou vergetend

Als ik die onherkenbaar maak
Verdwijnt ze een beetje
De tijd kijkt naar mijn doen
en spot met mij

Een klein meisje
een heel klein meisje