|
(Denise Bombardier)
(Opera Intro)
La nuit quand je m'éveille Dans mon désert de gloire, Je songe très souvent à la diva en noir, Celle qu'on adorait et qui se détestait, La femme dont la voix résonne à tout jamais.
Tous les bravos du monde N'ont pas pu secourir Maria la magnifique qui s'est laissé mourir. J'avoue que certains soirs quand la foule applaudit, C'est celle à qui je pense, à qui je dis merci.
Les jours où je ne sais plus Si je suis triste ou gaie, Quand j'ai peur tout à coup de ne plus pouvoir chanter, L'amour que je reçois si fort et si intense, Elle l'aura ignoré dans sa désespérance.
Tous les bravos du monde N'ont pas pu secourir Maria la magnifique qui n'a su que souffrir. J'avoue que certains soirs quand je suis sur la scène, J'aimerais que ma voix se confonde à la sienne.
Il faut avoir gravi les sommets désertés Pour sentir la douleur de cette mal-aimée Et pour avoir chanté jusqu'au bout de mon âme, Je me suis reconnue à travers cette femme Et je ne suis plus seule dans mes nuits d'insomnie Quand je songe parfois à ce que fut ma vie.
Tous les bravos du monde N'ont pas pu apaiser Maria la magnifique, la diva écorchée. Quand je fuis les lumières la nuit à Las Vegas Surgit dans le désert l'ombre de la Callas.
(Opera Outro)
'S nachts als ik wakker word in mijn woestijn van glorie denk ik vaak aan de diva in het zwart degene die wij adoreerden en die zichzelf verafschuwde de vrouw wiens stem voor altijd weerklinkt
Alle bravo's van de wereld hebben Maria de geweldige die zichzelf heeft laten sterven, niet kunnen helpen Ik beken dat sommige avonden, als de menigte applaudiseert ik aan haar denk, ik haar bedank
De dagen dat ik niet meer weet of ik verdrietig of blij ben wanneer ik bang ben ineens niet meer te kunnen zingen de liefde die ik ontvang, zo sterk en zo intens zij had het genegeerd in haar wanhoop
Alle bravo's van de wereld hebben Maria de geweldige die slechts kon lijden, niet kunnen helpen Ik beken dat sommige avonden, als ik op het podium sta ik graag zou willen dat mijn stem zich vermengd met de hare
Je moet de verlaten toppen beklommen hebben om het verdriet van deze vrouw te kunnen voelen en om van het diepste van mijn ziel te hebben gezongen heb ik me geidentificeerd aan deze vrouw en ben ik niet langer alleen in mijn slapeloze nachten wanneer ik soms denk aan wat mijn leven was
Alle bravo's van de wereld hebben Maria de geweldige niet gerust kunnen stellen, de verscheurde diva Wanneer ik 's nachts de lichten van Las Vegas ontvlucht Doemt de schaduw van Callas op in de woestijn
|