|
(Jean-Jacques Goldman)
Le soleil en automne, indulgent Les peaux nues se donnent aux tièdes vents Là-bas les tempo paraissent Battre au rythme paresseux du temps L'abandon, tout s'apprend
Caresses des vagues aux chauds courants Le sable doux, bel et tendre amant Là-bas les danses infinies Nous mélangent et l'amour aime la vie L'abandon, c'est appris, la nature initie ici
On sait déjà ces moments-là La soleil avait préparé ça L'abandon tout petit Les îles initient à l'amour ici
On sait déjà ces rythmes-là Les feux d'en bas, ce lascif état La chaleur et le vent Oh tout doucement mon île m'apprend
Le rhum aux hommes attendrit les bras Le rire aux femmes, aux filles, aux éclats Les nuits velours ici bas Les mêmes à Panama, mêmes à Cuba L'amour a faim de toi et vice versa
Des corps à corps, amoureux soldats Le plaisir en ces brûlants combats Tout ici : l'eau, le climat Tout est désir, on n'y échappe pas L'abandon, tout s'apprend Dans les danses et les jeux d'enfants
On sait déjà ces moments-là La soleil avait préparé ça L'abandon tout petit Les îles initient à l'amour ici
On sait déjà ces rythmes-là Les feux d'en bas, ce lascif état La chaleur et le vent Oh tout doucement mon île m'apprend
On sait déjà ces moments-là La soleil avait préparé ça L'abandon tout petit Les îles initient à l'amour ici
On sait déjà ces rythmes-là Les feux d'en bas, ce lascif état La chaleur et le vent Oh tout doucement mon île m'apprend
Un pas de toi, un pas de moi Les bassins collent et bougent tout bas Tout s'apprend, l'abandon Je vais où tu vas et même au-delà
Tout contre toi, la nuit sans loi Que l'instant nous soulève et basta Le moment ce moment, rien n'est plus Important que ça
On sait déjà ces moments-là Le soleil avait préparé ça La chaleur et le vent Oh tout doucement mon île m'appren
De zon in de herfst, mild De blote huiden geven zich aan de aangename winden Daar verschijnen de tempo's Slaan op de trage ritmes van de tijd De verlatene, leert zichzelf alles
Omhelzing van wilden in de warme stromen het zand zachte, mooie en tedere minnaar Daar mengen de oneindigende dansen ons en de liefde houdt van het leven De verlatene, het is geleerd, de natuur begint haar
We kennen die momenten al De zon had dat voorbereid De hele kleine verlatene De eilanden leiden op met de liefde van hier
We kennen de ritmes al De vuren van beneden, deze wellustige staat De warmte en de wind Oh, heel zacht. Mijn eiland onderwijst me
De rum van de mannen maken de armen zacht Het lachen naar de vrouwen, naar de meisjes, naar de schitteringen De zijden nachten hier zijn zacht Dezelfde in Panama, dezelfde in Cuba De liefde hongert naar jou en andersom
Lichaam tegen lichaam, verliefde soldaten Het plezier in deze brandende gevechten. Alles hier, het water, het klimaat Alles is verlangen, men ontsnapt er niet aan De verlatene leert zichzelf alles In de dansen en de spelletjes van kinderen
We kennen de momenten al De zon had dat voorbereid De hele kleine verlatene De eilanden leiden op met de liefde van hier
We kennen die ritmes al De vuren van beneden, deze wellustige staat De warmte en de wind Oh, heel zacht Mijn eiland onderwijst me
We kennen de momenten al De zon had dat voorbereid De hele kleine verlatene De eilanden leiden op met de liefde van hier
We kennen de ritmes al de vuren van beneden, deze wellustige staat De warmte en de wind oh, heel zacht Mijn eiland onderwijst me
Een stap van jou, een stap van mij de pelvissen lijmen, en bewegen heel traag alles kan geleerd worden, de verlatene Ik ga, waar jij gaat en zelfs verder
Alles aan jouw kant, de nacht zonder regels En het tilt ons onmiddellijk op en, genoeg De momenten, deze momenten, niks bestaat meer Dat is belangrijk
We kennen die momenten al De zon had dat voorbereid De warmte van de wind oh, heel zacht Mijn eiland onderwijst me
|