Un à un de mes lèvres à tes lèvres déposés
Des millions de secondes, instantanés de bonheur
Effacés disparus en un battement de coeur
Des milliers de mots doux sur des pare-brises envolés
Numéros composés sans jamais oser parler
Bouts d'aveux déchirés dans des corbeilles à papier
Les défroisser les recoller, lire et les garder
Des milliers de caresses au millimètre carré
Des milliers de cris de souffles à nos bouches échappés
Pans de ciels effleurés, touchés, sommeils emmêlés
Rayés comme si tout ça n'avait jamais été
Je voudrais tout ramasser dans des grands sacs poubelle
Les paroles oubliées des plus banales aux plus belles
Qu'aucun ne se perde de ces instants si précieux
Ces phrases ont été dites, ces moments ont eu lieu
Tout enregistrer ajouter le son les odeurs
ADN, empreintes, mais que jamais rien ne meure
Ces millions de films de nous, mais pas du cinéma
Toutes les scènes perdues que l'on ne jouait pas
On ouvrirait tous les jours où nous serions moins forts
Tous ces embryons d'amour, toutes ces aurores
Sincères, démasqués, fragiles et vrais de candeur
Nous revoir ainsi nous rendrait peut-être meilleurs
Des milliers de baisers, des milliers de millier
Un à un de nos lèvres sur des peaux déposées
Des milliers de pensées, de moments d'éternité
De regards échangés dans des gares échangés
Des milliers de baisers en un clin d'oeil oubliés
Duizenden kusjes, duizenden en duizenden
Een op één van mijn wangen, op mijn lippen achtergelaten
Miljoenen seconden, kortstondig geluk
Verschijnt en verdwijnt weer in een enkele hartslag
Duizenden zachte woorden weggevlogen op het briesje
Nummers verzonnen zonder ooit te praten
Bekentenissen verscheurd in de prullenmand
Die ik weer gladstrijk, aan elkaar lijm, lees en bekijk
Duizenden strelingen op een vierkante millimeter
Duizenden kreten en ademhalingen ontsnappen uit onze monden
Stroken gebloemde lucht raken sluimerend in de war
Doorgestreept alsof het er nooit geweest is
Ik zou graag willen dat ik alles kon verzamelen in een grote vuilniszak
De vergeten teksten, al het banale en al het hele mooie
Zodat ik niets van al die waardevolle momenten kon verliezen
De zinnen zijn al gezegd op het moment dat ze plaatsvonden
Alles vastleggen, toevoegen van de klank en de geur
ADN, gedrukt, zodat nooit iets wegebt
Deze miljoenen filmpjes van ons, maar niet uit de bioscoop
Al die verloren scenes die we nooit zullen herspelen
We zouden alle dagen herbeleven die we minder sterk waren
Al de embryo’s der liefde,al het licht
Oprecht, ongemaskeerd, vergankelijk en de echte waarheid
We zouden er misschien beter uit tevoorschijn komen
Duizenden kusjes, duizenden en duizenden
Een op één van onze wangen, neergelegd op onze huid
Duizenden gedachten over momenten van de eeuwigheid
De uitgewisselde blikken op verlaten perrons
Duizenden kusjes, in een ogenblik vergeten








