The New English Album Everyone is Talking About
Eindelijk! Na maanden vol verwachting te hebben gewacht, is het dan zover: Taking Chances, het eerste nieuwe Engelse album in 3 jaar, ligt in de winkels. Tijden lang werd er op de forums al gediscussieerd over het album, de titel, de nummers en de producers. Vol frustratie hebben mensen uitgeroepen dat het niks zou worden, anderen konden er maar niet over uit hoe geweldig het zou worden. Zelf kan ik weinig met namen van producers en titels van nummers, dus vaak heb ik me terzijde gehouden bij dat soort gesprekken. Maar of je nou langs de zijlijn toekeek of vurig meedeed aan de discussies, één ding was zeker: iedereen keek uit naar de release van dit speciale album. De foto’s die al eerder op het internet verschenen spraken boekdelen; Céline met een énorme bos haar, in een strak pak en met een zelfverzekerde blik in haar ogen waar je niet omheen kon. Het was wel duidelijk dat het dit keer anders dan anders zou gaan.

Vol verwachting maar toch ook een beetje nerveus legde ik thuis de cd voor het eerst in de cd-speler. Bij Engelse albums is het voor mij altijd even spannend of ik ze echt goed zal vinden of niet. Leuk zijn ze bijna allemaal, maar of ik ze op repeat kan laten staan is nog maar de vraag. Zeker met de hoge verwachtingen voor dit album was het toch wel spannend om te zien of Taking Chances ze waar zou maken.

Taking Chances
het eerste nummer dat door de boxen galmde was Taking Chances, de titelsong en de eerste single van het album. Gelijk ook meteen een van de covers van het album, namelijk van de Engelse band Platinum Weird. De originele versie had al op YouTube gestaan, dus deels waren we al voorbereid op dit nummer. Een heerlijk nummer om naar te luisteren en totaal anders dan we eigenlijk van Céline gewend zijn. Het nummer neigt naar rock, iets waar Céline wel van houdt, blijkt. Ook de videoclip van dit nummer is gedurfd. Het is een goede aftrap van het album.

Alone
De tweede cover van het album is het tweede nummer op de cd. Dit keer een zeer bekend nummer van "Heart", namelijk de hit “Alone" . De twee nummers lijken op het eerste gezicht sterk op elkaar, maar waar Heart meer rock-achtig is en grote contrasten tussen harde en rustige stukken heeft, is de versie van Céline subtieler en meer opbouwend. Het nummer begint met strijkers, die de helft van het lied ongeveer de belangrijkste begeleiders blijven. Pas daarna komen de drums, gitaren en weet ik wat allemaal om de hoek kijken. Dan pas komt de rock kant van het nummer echt naar voren. Er zit power in dit nummer en het is heerlijk om onze diva het te horen zingen.

Eyes On Me
De eerste echte verrassing van dit album: een nummer dat al vaak aangeduid is als een “Shakira” lied. Toen ik het voor het eerst hoorde, had ik er wat moeite mee. De tekst, de melodie, het zat me allemaal veel te dichtbij de nummers die op het moment in de top 40 staan. Zou Céline echt zomaar zo teruggrijpen naar een ‘populaire’ formule en anderen na gaan doen? Maar ik moest wennen aan de nieuwe stijl. Het is overduidelijk een nummer dat Céline op haar eigen manier vertolkt. De Oosterse invloeden maken het nummer lekker anders van wat ze eerder heeft gedaan. Een
geweldige toevoeging tot de lijst van uptempo nummers die ze al had staan en een perfect nummer voor de tour.

My Love
Eén van mijn instant favorites. Een ballad, ja, maar toch anders dan we van onze idool gewend zijn. Er ligt meer nadruk op de tekst en op Céline d’r stem dan voorheen het geval was. Er zit een hoogtepunt in het nummer, maar er word minder gericht naartoe gewerkt. Het gevoel van het nummer is duidelijk te horen in de stem. “Could you see I could break, did you notice all my mistakes?” “Zag je dat ik kapot kon gaan, merkte je al mijn fouten op?” Misschien is het wel gewoon de tekst die het ‘m voor mij doet, maar dit nummer raakt me meer dan andere Engelse nummers die
Céline heeft opgenomen.

Shadow of Love
Een nummer dat ik toch als iets minder ervaar. Dat betekend niet dat ik er niet graag naar luister, maar vergeleken met de andere nummers is dit toch een van de minder goede. Het is een lekker uptempo nummer, maar het doet me toch te veel denken aan de beats van “One Heart” en het nummer “You and I”

Surprise, Surprise
Een Frans Bauer hit noemde vrienden het toen ze stukjes van dit nummer vóór de release van het album hoorden. Niet omdat ze het niks vonden, maar omdat het zo’n heerlijk nummer is waar je je armen om de schouders van je buurman heen slaat en lekker kan mee-lallen. Naast het feit dat dit nummer daar inderdaad uitermate geschikt voor is, is er nog iets wat me opvalt. De schrijfster van dit nummer beschreef het als een lied dat gaat over hoe je mensen leert kennen, dat je pas na een tijdje het onderste van de kan laat zien. Op dit album komt deze tekst echter nog veel
beter tot z’n recht: “Just when you think you’ve got me figured out… surprise, surprise” cdip. Net toen iedereen dacht Céline in een hokje te hebben geplaatst, komt ze met dit album en laat ze zich weer van een totaal andere kant zien. Een leuk nummer met weer een totaal andere melodie en soort tekst dan we gewend zijn.

This Time
Wat een verrassing. Altijd al had ik dit soort nummers gehoord van andere artiesten, hopend dat Céline ooit ook zoiets zou vertolken. Als er een zangeres is die met emotie kan zingen, dan is het Céline wel. En hier is het nummer dan, een emotionele tekst die Céline duidelijk aan het hart gaat. Bij de Recording Sessions word duidelijk dat ze moeite heeft met het nummer, dat ze misschien te veel bezig is met de inhoud ervan. Ze zingt het met heel d’r hart en het resultaat mag er zijn.

New Dawn
Weer een totaal ander nummer. Het eerste woord dat gezongen wordt kondigt het al aan: Jesus. Een gospel-achtig nummer volgt, wat toch echt in het gevarieerde pakket van Taking Chances past. Voor mij hoefde de “Jesus” er niet bij, maar voor anderen zal dat juist een pluspunt zijn. Ieder z’n eigen smaak, maar we zullen het er allemaal over eens zijn: Céline laat weer horen wat ze kan.

A Song For You
Een prachtig nummer dat live (dus in één keer) is opgenomen in de studio, met een befaamde Zweedse pianist. Het is een liefelijk nummer, dat met weinig woorden en poespas toch heel veel zegt. Een mooie toevoeging aan het album, waar ik eigenlijk niet veel meer over hoef te zeggen.

A World to Believe In
Een prachtige ballad gezongen zoals alleen Céline dat kan en het nummer zal met name de mensen die wat teleurgesteld zijn in de wat ruigere richting die Céline met dit album heeft gekozen toch nog behoorlijk in hun nopjes laten zijn. Dit nummer zal de tweede single zijn in Japan, maar dan in duet vorm met de Japanse zangeres Yuna Ito.

Can't Fight The Feeling

En nog een juweeltje van een up-tempo nummer. Rock, Gitaren. Een
een strijdbare Céline laat een staaltje vocale acrobatiek horen waar je
u tegen zegt!

I Got Nothin’ Left
Een nummer dat me direct raakte, de prachtige melodie en de gekweldheid van de pijn van het ‘niets meer hebben’ wordt door Céline sterk en krachtig, maar toch nog kwetsbaar neergezet. Daar waar veel fans erg moesten wennen aan het ‘helium’ effect in het refrein vond ik dit direct erg mooi en een goede manier om de tekst van het nummer extra kracht bij te zetten. Wat mij betreft single-materiaal.

Right Next To The Right One
Neemt me weer helemaal mee terug naar een tijd waarvan ik niet helemaal zeker ben wanneer die zich afspeelde, maar het is er geweldig. Een gitaar opent het nummer en begeleid Céline d’r stem door het nummer. Het nummer straalt onschuld uit en heeft een melodie die de hele dag in je hoofd blijft hangen. Een heerlijk nummer om naar te luisteren en een mooi onderdeel van het album.

Fade Away
Het perfecte nummer om je aan het begin van wat een zware dag beloofd te zijn wat moed in te praten. “So let the clouds that bring you down, just fade away”. Céline laat de donkere wolken in je leven in drie en halve minuut volledig vervagen met dit statige up-tempo nummer.

That’s Just the Woman in Me
Een heel speciaal nummer. Dit nummer is bij het maken van elk Engels album van de afgelopen tien jaar opgedoken en telkens ook weer afgewezen omdat het niet bij het album paste. Taking Chances barstte al van de verschillende nummers, dus dit keer werd het nummer met beide handen aangepakt en niet meer losgelaten. En wat een goede keus is dat geweest. Weer een nummer waar Céline kan laten zien wat ze allemaal in huis heeft en ze maakt er gebruik van ook. Bij zo’n nummer denk ik dan, zet haar nog maar een keer naast Aretha met dit nummer, dan zien we wel wie de Queen of Soul is.

Skies of L.A.
Voor mij een mysterie. Waar het vandaan komt, hoe het tot stand is gekomen, ik weet eigenlijk niks van de achtergrond van dit nummer. Er zit geen overduidelijk verhaal in het lied. Als ik er naar luister vind ik het prachtig. Er hangt direct een bepaalde, misschien wel mysterieuze sfeer in de kamer als het nummer opstaat. Een rustig nummer dat ik wederom het label ‘anders’ geef. Het thema van dit album lijkt wel ‘anders dan anders’. Het voelt alsof er een nieuwe periode is aangebroken voor Céline en haar fans. Céline lijkt nog zekerder van zichzelf dan voorheen en dat
uit zich nu ook in het proberen van nieuwe dingen. Dit album is een prachtig voorbeeld van wat onze idool allemaal kan. Al zitten er nog een paar nummers in waar ik niet weg van ben, dit album heeft voor mij ruim aan haar verwachtingen voldaan.