Céline Marie Claudette Dion werd op 30 maart 1968 in het Le Gardeur Ziekenhuis in Repentigny, een klein stadje nabij Montréal, Canada, geboren. De arts Emile McDuff hielp bij de bevalling. Met haar geboorte was de familie van Adhémar Dion en Thérèse Tanguay-Dion compleet; zij was hun veertiende kind. Thérèse Dion, Céline's moeder, vernoemde haar jongste dochter naar een liedje: de hit 'Dis-Moi Céline' van Hugues Aufray.

De eerste jaren van haar leven woonde Céline op Rue Notre Dame 130 in Charlemagne, in een huis dat door haar ouders was gebouwd. Céline had een speciale familie; al haar dertien broers en zussen (Dénise, Clément, Claudette, Liette, Jacques, Michel, Linda, Louise, Daniel, Ghislaine, Manon, Paul en Pauline) speelden muziek of zongen. Ook haar ouders bespeelden muziekinstrumenten. Dat Céline muzikaal was werd al na een paar dagen ontdekt. Céline's zus Ghislaine zong graag Céline's naam als ze Céline in haar armen had. Elke keer als Céline de hoge meisjesstem van haar zus hoorde begon ze te huilen. Eerst dacht Ghislaine dat kleine Céline haar eigen naam niet mooi vond. Céline's broers en zussen begonnen andere namen in de zelfde toon te zingen, maar kleine Céline huilde even hard. Het was niet de naam die haar dwars zat, maar de noot. De kinderen amuseerden zich terwijl ze Céline aan het huilen maakten, totdat hun moeder kwam zeggen dat ze er heel gauw mee op moesten houden. Vanaf die dag moesten de kinderen tonen vermijden die Céline's gevoelige oortjes zo vervelend vonden, maar alle andere noten waren toegestaan.