(Jean-Jacques Goldman)
Ici l'automne chasse un été de plus
La 4L est morte, on a repeint la rue
Elise a deux dents, Petit Jean est grand et fort
J'apprends la guitare, j'en suis à trois accords
Hier verjaagt de herfst weer een zomer
De Renault 4 is dood, men heeft de straat opnieuw geschilderd
Elise heeft al twee tandjes, kleine Jean is groot en sterk
Ik leer gitaarspelen, ik ken al drie akkoorden
J'ai trouvé des girolles au marché ce matin
J'aimerais vivre à Rome oh j'aimerais bien
J'ai planté des tulipes, elles tardent à éclore
C'est tout je crois, ah oui, je t'aime encore
Ik heb vanmorgen cantharellen gevonden op de markt
Ik zou graag in Rome willen wonen, o dat zou ik best willen
Ik heb tulpen geplant, ze laten op zich wachten met uitkomen
Dat is alles, volgens mij, o ja, ik houd nog steeds van je
Mais où es-tu ?
Aussi loin sans même une adresse
Et que deviens-tu ?
L'espoir est ma seule caresse
Maar waar ben je?
Zo ver weg zonder zelfs maar een adres
En hoe gaat het met je?
De hoop is mijn enige liefkozing
J'ai coupé mes cheveux, « enfin » dirais-tu
Oh ça m'a fait bizarre mais j'ai survécu
On m'invite, on me désire et je danse et je sors
Et quand je danse je t'aime encore
Ik heb mijn haar geknipt, 'eindelijk', zou je zeggen
O, ik vind het vreemd, maar ik heb het overleefd
Men nodigt me uit, men verlangt naar me en ik dans en ik ga uit
En wanneer ik dans, houd ik nog steeds van je
Mais où es-tu ?
Aussi loin sans même une adresse
Et que deviens-tu ?
L'attente est ma seule caresse
Maar waar ben je?
Zo ver weg zonder zelfs maar een adres
En hoe gaat het met je?
Het wachten is mijn enige liefkozing
Et je t'aime encore
Comme dans les chansons banales
Et ça me dévore
Et tout le reste m'est égal
En ik houd nog steeds van je
Zoals in de afgezaagde liedjes
En dat verslindt me
En de rest kan me allemaal niet schelen
De plus en plus fort
A chaque souffle à chaque pas
Et je t'aime encore
Et toi tu ne m'entends pas
Steeds sterker
Bij elke ademhaling, bij elke stap
En ik houd nog steeds van je
En jij, jij hoort me niet